ستون خانه که نباشد نظم خانه به هم میریزد... ستون جهان ما! مولای درماندگان عالم! چشم و چراغِ زمین! جهان به طور عجیبی شما را کم دارد... تمامِ امیـــدِ اولاد آدم، به آیههای قدوم مهربان شماست! بیا و نازل شو... بیا و روشنی این شبهای سردِ بهتزده باش... کجای جهانی تکیهگاه عالم؟!.
برچسب:
نویسنده: سجاد احمدپور
تاريخ: يکشنبه
26 شهريور
1402 ساعت: 19:03